to my PUNGTOR friends :

เธอเคยถามกับฉัน ที่ฉันรักเธอ ว่าอยากจะรู้..รักเพราะอะไร?
กลับไปคิดไปค้น ใคร่ครวญมากมาย ไม่เจอ..คำตอบ
ที่ผ่านมานั้นไม่คิด อยากรู้ที่มา และไม่เคยหาเหตุผลใดๆ
แค่ตัวฉันเพียงรู้ ว่า"เป็นสุขใจ"เมื่ออยู่เคียงกัน

อาจจะฟังแล้วไร้เหตุผล ว่าสิ่งที่ทำให้คนรักกัน
หรือเป็นเพียงรอยยิ้ม.. รอยนั้นเมื่อวันแรกเจอ
หากจะหาเหตุผลสักคำ ว่าสิ่งที่ทำให้ฉันรักเธอ

นั่นเป็นเพราะตัวฉันมาเจอ.. เจอสิ่งดีงาม

:)
....

เรารักพวกแกมากว่ะ
เล็ก สุน แป๊ก กวาง ทิบ จ๋า น๊อต นะ แต๋ง
รักมากมากมากมากมากมากมากมากมากมาก
เราดีใจมากๆๆๆที่มีพวกแกเป็นเพื่อน
เป็นเพื่อนที่ทำให้ชีวิตมีทุกรสชาติ
เฮฮา สนุกสนาน ขำๆ รั่วกันไปวันๆ ตั้งใจเรียน แบ่งโน้ต
แอบกินขนมในห้องเรียน นั่งในห้องปกครองกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง
ร้องไห้ ยิ้ม ทุกข์ สุข รักกัน ทะเลาะกัน มีกันและกัน
จนกระทั่งวันนี้ มันก็ยังเป็นความรักที่มากๆๆๆ
มากแล้วมันก็จริงใจสุดๆ

นานมากแล้วที่พวกเราไม่ได้เจอกันครบสิบคน
นานเป็นปีแล้ว เราคิดถึงพวกแกทุกคนมากๆๆๆๆๆๆๆเลยนะ Y_Y
อีกนานเท่าไหร่จะได้เจอกันครบ

คิดถึงพวกแกมากจริงๆว่ะ

แต๋ง เราไม่ได้เจอหน้ากันเกินปีแล้วนะเว่ย :'(